Marjon Moed

Alleen is oké

Een deel van de oplossing van het ‘eenzaamheidsvirus’ zit ‘m volgens theatermaker Marjon Moed in het normaliseren van alleenstaand zijn. Nog altijd is het lastig om in je eentje uit eten te gaan en betaal je een toeslag voor een eenpersoonshotelkamer. Ook op feestjes heb je vaak wat uit te leggen. Om de positie van en de beeldvorming rondom alleenstaanden te verbeteren is Marjon een beweging gestart: 'Alleen is oké'. Onderdeel van de beweging is een Facebookgroep en een petitie. Het is hoog tijd voor een maatschappij die het stel of gezin niet langer als hoeksteen voor de samenleving ziet!

In 2050 woont de helft van Nederland alleen, terwijl de stad nu nog helemaal is ingericht op stelletjes en gezinnen. Ook single zijn wordt over het algemeen beschouwd als een tijdelijke status, die ophoudt zodra je een intieme, romantische relatie hebt gevonden. Er rust een taboe op alleen zijn en dat kan bijdragen aan een gevoel van eenzaamheid.

Samen met 2500 mensen alleen
Voor Living Apart Together maakte Marjon Moed een serie korte documentaires. In 4 video’s van ±10 minuten vraagt ze onder andere Utrechtse inwoners naar hun mening, belt ze instanties als HelloFresh en ANWB over hun partnerkortingen en interviewt ze de Vlaamse psychiater Dirk De Wachter over zijn visie op alleenstaanden. Na aandacht voor het onderzoek van Moed door onder andere NRC, Linda.nl en Tijd voor Max op NPO1 steeg het aantal leden van de samen met RAUM opgerichte Facebook community naar ruim 2.500 leden. Wat de groepsleden met elkaar delen zijn ervaringen met betrekking tot alleen-zijn en een sterke behoefte aan een maatschappij die niet langer het gezin als hoeksteen voor de samenleving ziet.

Met 3,8 miljoen alleenstaanden
Cijfers van onder andere CBS tonen aan dat het aantal alleenstaanden in de toekomst zal toenemen van 3 miljoen in 2018 tot 3,8 miljoen in 2060 (bron). Deze groei hangt niet alleen samen met de bevolkingsgroei, maar ook met opvallende maatschappelijke veranderingen in relatievormen en leefstijlen. In de ‘Alleen is oké’ community wordt dit bevestigd met persoonlijke anekdotes en ervaringen.

Teken de petitie ‘Alleen is oké’
In de laatste aflevering van de korte documentaireserie, verschenen op woensdag 5 mei, reist Moed af naar het Binnenhof in Den Haag. Om de aandacht van de meest bekende vrijgezel van de Nederlandse politiek te kunnen trekken, is zij een petitie gestart. “Ik wil weten of Mark Rutte ook vindt dat er meer aandacht voor de positie van alleenstaanden in Nederland moet zijn”, aldus Marjon Moed. De petitie verzoekt de Tweede Kamer om aanpassing van wet- en regelgeving, zodat de overheid en het bedrijfsleven alleenstaanden niet meer economisch ongelijk kunnen behandelen en discrimineren. Marjon Moed roept Nederlanders op de petitie te tekenen via Petities.nl. De petitie wordt ondersteund door CISA (Centrum Individu & Samenleving). Samen met hen zet Moed haar strijd voor de emancipatie van alleenstaanden dus voort. CISA zet zich al ruim dertig jaar in voor single-emancipatie in Nederland.

In gesprek met Lenie de Zwaan (87), oprichter van Centrum Individu & Samenleving
In deze tweede aflevering van de podcastserie ‘Maker & Denker’ gaat Marjon (35) in gesprek met activiste Lenie de Zwaan (87). Aan een ronde eettafel in Den Haag bespreken zij een gedeelde frustratie: de benadeling van alleenstaanden in Nederland ten opzichte van mensen met een relatie.

Activiste Lenie de Zwaan vecht als oprichter van CISA (Centrum Individu & Samenleving) al decennia lang voor betere rechten voor singles in Nederland. Samen onderzoeken ze waar de ongelijke behandeling van alleenstaanden in Nederland vandaan komt, wat CISA in de afgelopen jaren al heeft bereikt en hoe de kracht en kennis van beiden gebundeld kan worden. Zou er in 2060, wanneer we met 3,8 miljoen eenpersoonshuishoudens zijn (CBS), dan eindelijk sprake kunnen zijn van een gelijke behandeling?

(foto: Buro Goedwijs)

‘Zelfs sporten zonder relatie is duurder!’

Theatermaker Marjon Moed (34) maakt zich druk over singlism: het discrimineren en stereotyperen van singles. Ook in financieel opzicht delven zij het onderspit. „Daar kan ik echt kwaad van worden.”

‘Single-zijn is een onderwerp waar ik al langer mee bezig ben. Soms word ik grappend een ‘beroepsvrijgezel’ genoemd. Vanuit sociaal-maatschappelijk opzicht wordt single-zijn vaak gezien als een ongewenste status, waar je zo snel mogelijk vanaf zou willen. Je moet je ook telkens verantwoorden: waarom heb jij geen relatie? Terwijl je zelden aan iemand vraagt: waarom heb jij wél een relatie?

„En dan zijn er nog praktische nadelen. In mijn eentje kan ik onmogelijk een huis kopen. Of neem de sportschool, waar je een sportpas kunt delen met je partner, maar niet met een vriend of vriendin. Dan is sporten dus duurder omdat je geen relatie hebt! Daar kan ik echt kwaad van worden. Zoiets werkt ongelijkheid in de hand. Ik zou dit najaar hier een theatervoorstelling over maken, maar door de maatregelen is die nu getransformeerd naar een online platform met de naam ‘Alleen is oké’. Begin maart zijn we live gegaan.

„Naast mijn creatieve klussen werk ik gemiddeld twee dagen in de week als coronabuddy in het St. Antonius Ziekenhuis in Nieuwegein. Ik help het verplegend personeel beschermende kleding aan- en uittrekken, ontvang bezoek, breng bloedmonsters naar het lab. De taken zijn op zich niet moeilijk, maar het voelt goed om iets te kunnen bijdragen. Bovendien investeer ik zo als het ware in mijn eigen terugkeer naar het theater.”

‘Dit jaar heb ik me wel financiële zorgen gemaakt. Niet dat ik bang was om zonder eten in de goot te belanden, maar ik ben – ondanks de Tozo-uitkering – wel 10.000 euro ingeteerd op mijn spaargeld. Geld dat bedoeld was als algemene buffer, omdat ik als zzp’er geen pensioen of vangnet heb. Er is een knagend besef dat ik daar eens wat aan moet doen. Iets met investeren in een vakantiechalet, of desnoods een parkeerplaats.

„Om bewust te worden van de waarde van geld heb ik met twee vrienden de ‘bijstandsweken’ geïntroduceerd. In januari leven we dan van 60 euro per week, waar je dan al je ‘lopende zaken’ van moet betalen: boodschappen, cadeautjes, drankjes op het terras. Na zo’n maand besef je altijd weer hoe goed je het eigenlijk hebt.

„Ik geef sowieso niet veel uit: ik heb geen dure hobby’s en ga liever kamperen met mijn zelfgebouwde caravan dan dat ik luxe op reis ga. Wel kan ik impulsief een idee bedenken. Zo heb ik laatst een partij van 250 sokken gekocht, voor wat ‘Moed in de schoenen’ – een verwijzing naar mijn eigen naam. Voor die sokken mogen mensen doneren wat ze kwijt willen. Dat project heeft me al zo veel grappige en warme reacties opgeleverd, dat het me niet uitmaakt als ik daar zelf wat op moet toeleggen.”

Artikel: NRC (8 maart 2021)

Over Marjon Moed
Nadat Marjon Moed in 2008 is afgestudeerd aan de Muziektheateracademie (CODARTS) kon ze niet kiezen tussen spelen, zingen, maken, schrijven, doceren en produceren. Dus besloot ze het maar allemaal te blijven doen. Marjon droomt van ‘de dag dat alles goed komt’, en probeert met alles wat ze doet die dag een beetje dichterbij te brengen, mogelijk te maken.

facebook insta twitter youtube itunes spotify zaag oog search