COLUMN | RAUM KAFE: The Future Is Female | Verhalen van RAUM

RAUM KAFE: The Future is Female

Tekst: Teddy Tops
Foto’s: Anna van Kooij

Op 25 mei gingen we op KAFE. Niet alleen om ons vol te gieten, ook om ons te laven aan kennis en eventuele nieuwe mening over de gedachte-oefening: wat als alléén vrouwen de toekomst zouden mogen bepalen, en hun ideeën zouden projecteren op de mensheid? Hoe ziet de wereld er dan uit? 

Ingrediënten voor dit café-bezoek zijn interactie-ontwerper Klasien van de Zandschulp, beeldend kunstenaar en Groen Links-raadslid Melody Deldjou Fard, presentator en (programma)maker Shula Tas, dichter Radna Fabias, de ruimte met bar van Het Huis Utrecht en het experimenterend vermogen van RAUM. Dan nog twee microfoons, eentje voor de sprekers en een in het publiek. Voor het publiek veilige zitplaatsen ver van deze microfoon vandaan, een bar die door schenkt en de mogelijkheid om mee te denken.

COLUMN | RAUM KAFE: The Future Is Female | Verhalen van RAUM

Het is een open gesprek – dat is althans de bedoeling. Er wordt een kwestie gedropt en wij mogen samen met, of naar aanleiding van, wat de spreeksters inbrengen in gesprek gaan over het onderwerp: de vrouw, de nieuwe stad, de toekomst. The future is female, staat in krullige letters achter de microfoonstandaard op het raam geschilderd. Aan de andere kant van het raam lopen mensen het in spiegelbeeld voorbij.

De sprekers hebben allemaal een inspirerende insteek gekozen. Het publiek wordt getrakteerd op treffende inzichten. Zo speelt taal een grote rol in het verschil tussen wat we het mannelijke of het vrouwelijke noemen. Sommige woorden zijn mannelijk, andere vrouwelijk, dus het zit in de taal verweven. Maar ook het steeds benoemen van typisch mannelijke of typisch vrouwelijke dingen, is een probleem. We willen alles steeds benoemen en maken zo een eigen web waar we niet meer uitkomen. Wat als we het omdraaien? Zijn we dan nog wel geloofwaardig? Shula Tas sprak een column uit met precies dat – de omgekeerde wereld, waarin de grote bedrijven wel meer mannen wíllen aannemen, maar ze simpelweg niet bij hen solliciteren. Radna Fabias noemt de stelling van dit KAFE dystopisch. Daarop volgt een akelig prachtig gedicht over een oervrouw/moeder aarde.

COLUMN | RAUM KAFE: The Future Is Female | Verhalen van RAUM

De sprekers staan op een podium, het publiek zit laag. Die afstand mag weggelaten worden bij een volgend KAFE bezoek, vinden de meeste aanwezigen. Het is lastig genoeg om een open gesprek te creëren. Daarvoor moet vertrouwen en begrip ontstaan, maar ook enige frictie. Ingrediënten die bijna nooit allemaal tegelijkertijd aanwezig zijn. 95% van het publiek is vrouw, zouden alle mannen in een café verderop bij een avond genaamd ‘Café: Bier drinken en poolen’ zitten? In dat geval lijkt het me leuk een uitwisseling te organiseren, kijken wie waar blijft plakken, en of daar een gender-specifieke conclusie aan te hangen is.

Ook worden de technologische ontwikkelingen van deze generatie benoemd, en de rol van de vrouw hierin. Daarnaast komen culturele verschillen ter sprake. Een vrouw uit Iran kan zich hier mannelijk voelen, dat heeft te maken met cultuur en opvoeding, nature en nurture. We hebben, kortom, met zoveel verschillende facetten en invloeden te maken, dat het me begint te duizelen.

COLUMN | RAUM KAFE: The Future Is Female | Verhalen van RAUM

De microfoon in het publiek wordt niet echt opgezocht. Zou dat ook iets vrouwelijks zijn? Vinden wij het moeilijker om stelling te nemen? Valt het daarom soms stil in het KAFE?

Ik wil denken dat dat niet zo is. Maar ik weet het niet. Ook niet na vanavond. Wat ik wel weet is dat er in deze ruimte heel veel slimme, interessante mensen met mooie, sterke verhalen aanwezig waren. En dat het witbiertje nog lekkerder smaakt bij een goed gesprek.

COLUMN | RAUM KAFE: The Future Is Female | Verhalen van RAUM

Meer zien? Hier vind je alle beelden van KAFE #2.

facebook insta twitter youtube itunes spotify zaag oog